Sen aydınlatırsın geceyi

Zamanlardan zaman, gergin bekleyiş yine sürgün mahalinden, ayvaların erken ve sulu olduğu dolayısıyla kışın çok çetin geçtiği zamanlardı. Buralardan bildirdiğim adrese neredeyse her hafta bir beyaz baykuş uğruyor, güzel haberler bırakıyordu bazen çok uzaklardan bazen de az kanat çırpımı bir mesafeden. Bir yandan da bu hafta başında resmi bir kurumda vermek durumunda olduğum adresimi yanlış bildiğimi farkettim*. Tevekkeli değil arkadaşlar arasında pek bir nostajik, ekonomik ve karizmatik bulduğumuz PTT kuşları haberlerimi hep bir rötarlı ulaştırıyordu. Adresimi pek benimseyememiş olmam yüzümde bir gülümseme içimde de bir hezeyan yarattı. Ama hemen toparladım durumu; insanoğlu o medeniyet beşiğine binmeden önce gezip dolaşmıyor muydu gönlünce, avcı ve toplayıcıydı ne mülk derdi ne de kalıcı bir adres vardı. Şimdi bunları anlatsam memura, "al bir deli daha" diyecekti en iyisi susmaktı.
Bu sabah yine bir haberim vardı. Zamanlaması o kadar iyiydi ki söyleyecek söz bulamadım 25 günlük uzun yolculuğuna kara kedinin. Elimdeki posta kartına zarif bir çift el dokunmuş belli ve güzelim yazısıyla karşımda duruyor kendi sesinden okuduğum sözcükleri. "Unuttun mu çok güzel çocuklarız biz!"**




* 11/5 meğersem 11/A imiş:)
**Metni şarkıyla birlikte alınız.

Yorumlar

  1. Unknown30 Mart 2015 00:21

    Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  2. Unknown30 Mart 2015 00:21

    O yüzden gönderdiğim eline geçmedi. Neyse bunu farketmende güzel :)) bu arada şarkı çok tanıdık ve çok güzel 😊 😊

    YanıtlaSil
  3. Bir sincap ve sürgünden notlar1 Nisan 2015 08:20

    :)Tanıdın şarkıyı dilom:) Sana da gelsin o zaman

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sürgün mahalinden

Resim
İğneada Longoz ormanları Milli Parkı'ndan (Kaan Yence tarafından paylaşıldı) Havalar soğudu iyiden iyiye. Kime dert. Bir sincap her zaman sığınacak bir kovuk bulur kendine. Mevsimi yaklaşıyordu yavaş yavaş. Zamanı geliyordu. Rüzgar esip yaprakları savurdukça, adeta bir senfoni başlıyordu. Beyaz örtünün gelmesi kuzeyden, temizlemesi her şeyi yakın. Bazen durup bakıyordu ormana, büyüyor orman. Dallar sarmış dört bir yanını. Daha az mı hava var? Dallar kaybedince yapraklarını öyle bir ağıt başlıyor ki ormanda, sanki acılı gözyaşlarını yeni filizlerine biriktiriyorlar. Biraz buruk buralar. Göğün mavisi daha mı az görünüyor ne? Büyüyor orman acıyla. Rakım yüksek, kışın çok yağışlı yazın seyrek*. Daha az hava bağlıyor kanımız daha çok dert bağlanırken ayaklarımıza. Orman bu, yaprak döken ağaçların yanında yaprak dökmeyenlerin durup seyrettiği çeşit çeşit yaşamış yapraklarla kaplı orman tabanı. Yaşamış ve gitmiş, geri gelecek olan fakat, her şey gibi** Orman tabanının yapraklarla ...
Devamı

Şimdiye hasretle

Bir sürgündeyim geçmiş ve gelecekte Bir türlü ana gelemiyorum Bindiğim otobüs karman çorman Bir opera ilişiyor kulağıma kucağında tavuk taşıyan yaşlı bir kadına bakarken Yollar taşlı ve virajlı, acelemiz var aldırmıyoruz Hep beraber savruluyoruz bir o yana bir bu yana Tam varacakken şimdiye, bir bakmışım çoktan geçmişiz durağı İnecek vardı diyorum şoför koltuğunda oturan bıyıklı adama Ters bir bakış atıyor kapının kenarında zar zor ayakta kalmaya çalışan kırılgan kadınlığıma  Kusura bakma biraz yürüyeceksin diyor
Devamı

Tamam oldu

Resim
Kurbağa bir sıçrar Sana göre iniş-çıkış bir hareket, Ama o her sıçrayışta görünmeyeni taşır: Geçmiş göller, sessiz yaralar, güzel anılar, hayal kırıklıkları, Nihayetinde bir prensesi dudaklarından öpmek. Kurbağa iki sıçrar Kırık cam üstüne, Bedeni savunmasız, yaşam ve ölüm arası keskin. Ben derim: “Ahhh…” Ama kurbağa, ilk kez kendiyle tanışır; Her bir parçası başka kendiyle. Kurbağa üç sıçrar Tamam olur, hem de havada asılı kalsa bile. Yaşamak, görünürle görünmez arasında, Tamam olmaksa belli ve belirsiz arası. Kurbağa bir daha sıçramaz... İyiki doğdun Caner & hoşçakal Judy
Devamı