Kargalar için takvim baharla başlar
Pencereden baktı sisli havaya. Her şey kargacık burgacık ve ıslaktı sanki bahçede,
havada ve bedeninde. En çok da bacaklarının arası. Sanki içinin denizleri akıp
gidiyor, bu karmaşalı açıklıktan da dünyaya doğuyordu. Huzursuzca kıpırdandı
yerinde. Yapılacakları düşünüyor, zihninde ayları sıralıyordu birer birer. Günleri
birbirine eklerken iki elini sıkıca yumruk yapıp yanyana koydu. Sahi hangi ay kaç
gün çekiyordu. Bir otuz, bir otuz bir çeken ayların karmaşası bir yana dursun,
nedir yahu şu hilkat garabesi Şubat ayı diye düşündü. Neden bu kadar karmaşıktı
hayatı kolaylaştırmak için icat edilen bu takvim? Takvimin karmaşasına bir de
hayatın karmaşıklığı eklenince tam oluyordu. Neden bu kadar karmaşıktı hayat,
yapılması gerekenler ve bunların sırası? Sahi hangi planları önce yapmak lazım
gelir ve buna nasıl karar verilir? Tam şunu mu yapsam bunu mu yapsam diye düşünürken
biri çeliverirse aklını tam yol ayrımında... Aslında öteki yöne gitmek daha
hayırlıyken, bir yalnış kararla değişirse hayatın... Ve mahkum olursan yanlış
kararlar takvimine... En yanlış kararın şubat ayında başını ağrıtsın diye dua
edersin tanrıçalara. Temmuz ve Ağustos geçmek bilmez dertler takviminde, peşi
sıra otuzbir çekerler gözünün içine baka baka utanmadan. Ya yanlış kararlar
takvimini hesaplıyorsan kendi yumruk olmuş ellerimle diye düşündü.
Birkaç küçük iş bitirdikten sonra tekrar ıslaklığına kaydı aklı. Yere basan
çıplak ayakları her zerresinde ıslaktı. Anlaşılan bacak arasından ayaklarına doğru
nehir olmuştu içinin denizleri. Ayağa kalktı huzursuzca. Nedir bu kadar çoşkuyla
akan? Kendini biraz kuytuya çekti ve çamaşırını indiridi. Yüzünü buruşturdu gördüğüne
alışık ancak pek de hoşnut olmayan bir ifadeyle. Pek mühim değil, kadınlığın
tanıdık ıslaklığıydı bu. Yukarı sıyırdığında çamaşırını gayri ihtiyari camdan
dışarı baktı az önceki ıslaklığın görünmediğinden emin olmak için. Birden ürperdi.
Bahçedeki ağaça tünemiş bir karga gözlerini dikmiş ona bakıyordu. Ne yapacağını
şaşırdı. Birden gülümsedi gergin bir şekilde hemen işinin başına döndü. Bir
müddet çalışıyormuş gibi yaptı bu yıl iki
günü çalınmış lanetli Şubat ayını bitirmek için. Sonra göz ucuyla kargayı
kontrol etti. Hayvan bu bakışı beklercesine kımıldandı ve ağaçtan aşağı bir tohum
bıraktı. Sonra bulutları da peşine takıp uzaklaştı.

Güne güzel arkadaşımın yazısyla başlamak... :)
YanıtlaSilBu arada ben aklı çeliveren yanlış karardan yanayım !
Beğendiğine sevindim caanım sakin:)
YanıtlaSil