Mainz Hauptbahnhof
Sadece güvende olduğumdan eminim. Arada bir kendime kim olduğumu hatırlatıyorum ve ne için burada olduğumu. O kadar garip ki.. ne söylesem. Şimdi yazacağım satırları yazarken ağlasam mı gülsem mi? Kimi arasam anlatsam bilemedim benim için endişelenir misiniz, güler misiniz? Hem çok mutluyum hem de dokunsanız ağlayacağım. Ben sincap. Az önce kaldığım otelin resepsiyonisti olan kadın anlatabilir mi halimi ya da lobide bira içen yaşlı çift bir de temizlik görevlisi var orta yaşlı bir adam - şaşkınlığını hiç gizleme gereği görmedi- Bilemiyorum. Ben sincap ve saat dokuz buçuk, akşamdayız. Alman fenotipine bir hayli sahip, az İngilizce bilen resepsiyonist ve olanca telaşımla etrafı birbirine kattıktan sonra sakince oturan ben. Evet ben sincap. Zaman kavramım nasıl da değişti ve kaygılarımla ben.Telaşlarım sürgün mahallerinde, ordan oraya. Şu an akşamın dokuz buçuğu Almanya'da. Günlerden pazartesi, 1 Haziran ve ben sincap. Tam olarak bir saat önce fırladığım yataktan, aceleyle çağ...